Ne medicina quidem morbos insanabiles vincit

Ne medicina quidem morbos insanabiles vincit

Ignis fatuus

Truditur dies die, novaeque pergunt interire lunae

Ferox gens nullam vitam rati sine armis esse

Sine mora

Laudate Dominum omnes gentes

Vae victoribus

Stultitiam patiuntur opes

Lapsus linguae

Quod non fecerunt barbari, fecerunt Barberini

Fungar inani munere

Magna spes altera Romae

Volens et potens

Argumentum a consensu gentium

Quo se fortuna, eodem favor hominum inclinat

Ad astra per aspera

Aut Caesar aut nihil

L.S. = |Lectori salutem

Parva munera diutius, locupletia non propria esse

Numquam expletur divitiarum satis

Bonum utile et delectabile


Menu

Homo doctus in se semper divitias habet
Volens nolens
Quod verum est, merum est
add. = addidit; |addunt
Variam semper dant otia mentem
Prope ad summum, prope ad exitum
Saepe aliud volumus, aliud optamus
Matura dum libido manet
Vicinus bonus ingens bonum
Augusta legibus soluta non est
Qui homo timidus erit in rebus dubiis, nauci non erit
Homo superbus est, qui omnes despicit, hominem prae se neminem putat, ut se solum beatum, solum potentem existimet
Quid enim est iucundius senectute stipata studiis iuventutis?
Arcem ad virtutis longis ambagibus itur
Pars magna fui
Multa paucis
Terminus post quem
Saeculi, non hominis, virtus
Beati, qui non viderunt et crediderunt
Quid prodest aperta monstrare?