Circulus vitiosus

Circulus vitiosus

Genus irritabile vatum

Ad Deum, qui laetificat iuventutem meam

Ad astra per aspera

Una via ex multis

Pro mundi beneficio

Sed libera nos a malo

Errat, si quis existimat tutum esse regem, ubi nihil a rege tutum est

An est quicquam similius insaniae an ira? Quam bene Ennius initium dixit insaniae

Nonne satius est mutum esse, quam quod nemo intelligat dicere?

Ne perdiderit, non cessat perdere lusor

Animus aequus optimum est aerumnae condimentum

Experientia docet stultos

Philosophia non vitae lex est?

Homo homini lupus, femina feminae lupior, sacerdos sacerdoti lupissimus

Cari sunt parentes, cari liberi, propinqui, familiares, sed omnium caritates patria una complexa est

Bona fides

Magnus gubernator et scisso navigat velo

Clara intervalla

Audire verum timet

Tempus fugit, aeternitas manet


Menu

Experientia est mater studiorum
Errat, si quis existimat tutum esse regem, ubi nihil a rege tutum est
Multa paucis
Pluris est oculatus testis unus, quam auriti decem
Virtuti et ingenio
Ad nocendum potentes sumus
Quid est gloriosius quam iram amicitia mutare?
Qui accusare volunt, probationes habere debent
Saepe sub nomine pacis bellum latet
Neque mel, neque apes
Mirabile dictu
Pretium affectionis
Caelum, non animum mutant, qui trans mare currunt
Laudat venales, qui vult extrudere merces
Saepe nihil inimicitius homini, quam sibi ipse
Errantem per agros ignorantia viae melius est ad rectum iter admovere quam expellere
Quid facient pauci contra tot milia fortes?
Via trita via tuta
Nil verbi
Sapias, vina liques et spatio brevi spem longam reseces!