Nec Deus nec homo est solitarius

Nec Deus nec homo est solitarius

Quid non sentit amor?

Initium sapientiae timor Domini

Opus alexandrinum

Depositum est, quod custodiendum alicui datum est

Quidquid est, quamvis amplum sit, id certe parum est tum, cum est aliquid amplius

Da spatium tenuemque moram, |male cuncta ministrat impetus

Beatum scelus

Fundamentum perpetuae commendationis et famae est iustitia, sine qua nihil potest esse laudabile

Dies Dominica

Avaritia et arrogantia praecipua validiorum vitia

Furiosi nulla voluntas est

Quisque praesumitur bonus ac iustus, donec probetur contrarium

Advocatus diaboli

Ferox gens nullam vitam rati sine armis esse

Sed tempore ipso tamen apparet veritas

Patientia rara virtus est

Monumentis Patriae naufragio ereptis

Bonum est, quod secundum naturam est

Tempus est optimus magister vitae

Duae res sunt, quae homines ad maleficium impellunt


Menu

Via lucis
Ad eundem gradum
Argumentum ab inconvenienti
At spes non fracta
Quidquid in altum fortuna tulit, ruitura levat
Qui parti civium consulunt, partem neglegunt, rem perniciosissimam in civitatem inducunt, seditionem atque discordiam
Argumentum ad populum
Actus me invito factus, non est meus actus
Resurrecturi resurrecturis
Audire tolerabilius est quam videre
Berolinum
Ad rationem pulchri sive decori concurrit et claritas et debita proportio
Pareatis!
Homo sapiens
Virtus mihi numen et ensis
Seris venit usus ab annis
Timeo Danaos et dona ferentes
Conceptus pro iam nato habetur
Nihil homini certum est
Usque ad nauseam